USG DOPPLER PRĄCIA

Badanie USG Doppler prącia (badanie ultrasonograficzne penisa oraz naczyń doprowadzających i odprowadzających z i do niego krew) wykonywane jest techniką Dopplerowską przez lekarza radiologa lub angiologa. Badanie to stanowi kluczowy element diagnostyki naczyniopochodnych zaburzeń erekcji. W trakcie badania obrazowana jest indywidualna anatomia pacjenta, oceniany jest stan układu naczyniowego prącia oraz wykluczane są wady rozwojowe lub patologie naczyniowe (np. przeciek żylny). W trakcie badania USG Doppler prącia oceniany jest zarówno stan naczyń doprowadzających jak i odprowadzających krew z i do prącia, a ponadto przeprowadzany jest także pomiar prędkości oraz charakteru widma przepływu krwi. Badanie USG Doppler pozwala również na pośrednią ocenę stanu mięśniówki gładkiej oraz prawidłowego funkcjonowania śródbłonka.



USG DOPPLER PRĄCIA – PRZEBIEG BADANIA

W trakcie badania USG Doppler penisa pacjent pozostaje w pozycji leżącej. Badania wykonywane jest dwuetapowo – zarówno w stanie spoczynku, jak i w stanie zaindukowanego farmakologicznie wzwodu. W początkowej fazie USG prącia lekarz wykonujący badanie podaje iniekcyjnie do ciał jamistych specjalny preparat rozszerzający naczynia. W następstwie iniekcji przepływ krwi do penisa wzrasta kilkukrotnie, a pełna erekcji uzyskiwana jest po ok. 15-25 minutach. Właściwa ocena diagnostyczna rozpoczyna się już po kilku minutach od podania substancji wywołującej wzwód. Lekarz wykonujący badanie lokalizuje ciała jamiste oraz naczynia krwionośne za pomocą sondy USG, a następnie określa przebieg tętnic głębokich w ciałach jamistych i dokonuje pomiaru prędkości przepływu krwi w ich świetle. W większości przypadków zaindukowana farmakologicznie erekcja, nie powoduje dyskomfortu i ustępuje samoistnie po ok. 45 minutach.


USG DOPPLER PRĄCIA – WYNIK BADANIA

USG penisa pozwala na różnicowanie rodzaju zaburzeń erekcji o podłożu naczyniowym. Kluczowymi elementami wyniku badania są współczynniki prędkości szczytowo-skurczowej PSV (z ang. peak systolic velocity) oraz końcowo-rozkurczowej EDV (z ang. end diastolic velocity). Prawidłowa wartość PSV powinna przekraczać 30 cm/s, jej niższe wartości sugerują występowanie patologii najczęściej powodowanej przez zmiany miażdżycowe lub włókniste. W przypadku zbyt wysokiej wartości EDV (powyżej 7 cm/s) możemy mówić o patologii związanej z nadmiernym odpływem krwi poprzez układ żylny. Niepoprawne wartości EDV obserwowane są najczęściej z powodu obecności przetok tętniczo-żylnych, przecieku żylnego lub włóknienia błony białawej.