Brak-erekcji

Brak erekcji bywa nazywany także impotencją lub zaburzeniami erekcji, tudzież męską niemocą i może stać się przedmiotem wielu żartów – lecz zupełnie błędnie. W rzeczywistości jest to najczęściej objaw problemów ze zdrowiem całego organizmu. Jednym z nich może być cukrzyca, mająca wpływ, między innymi, na osłabienie przepływu krwi w prąciu. Brak erekcji może być też wynikiem chorób lub problemów samego układu krwionośnego, a także efektem zbyt niskiego poziomu testosteronu w ciele mężczyzny (po więcej informacji na ten temat możesz zajrzeć tutaj).

Czy brak erekcji można wyleczyć?

Brak erekcji można bardzo skutecznie leczyć! Największym problemem w przypadku pojawienie się tego typu problemów jest zazwyczaj brak podjęcia prób leczenia, podczas gdy odpowiednia, profesjonalna diagnoza lekarska i indywidualnie dobrana metoda terapii są kluczem do powrotu do całkowitej sprawności seksualnej. Kompleksową diagnozę i indywidualny plan leczenia można uzyskać podczas jednodniowej wizyty w klinice dla mężczyzn. Zazwyczaj jednak, dużym problemem jest wstyd, który powstrzymuje mężczyznę przed przyznaniem, że cierpi na brak erekcji. Jest to myślenie całkowicie błędne – nie jest to ani dowód starzenia się, ani tym bardziej braku miłości wobec partnerki. Brak erekcji to po prostu objaw problemu, który najprawdopodobniej można skutecznie wyleczyć, należy tylko prawidłowo zdiagnozować przyczynę.

 

Co można zrobić, by powstrzymać brak erekcji w swoim życiu?

Przede wszystkim należy pamiętać o profilaktyce. Higiena pracy i umysłu są tu nie do przecenienia – życie w ciągłym stresie i napięciu może prowadzić do problemów erekcją w sposób bezpośredni lub też pośrednio – np. przez doprowadzenie mężczyzny do lęku przed oceną ze strony partnerki. Również chroniczny brak snu i niektóre leki – zwłaszcza sterydy i antydepresanty – mogą doprowadzić do poważnych zaburzeń erekcji. Jeśli jednak już cierpisz na brak erekcji, najgorszym co możesz zrobić jest całkowite zignorowanie problemu i podanie się nadziei, że objawy przejdą samoistnie, a problem rozwiąże się sam. Częstym powodem prezentowania takiego właśnie podejścia jest wstyd i lęk odczuwane wobec lekarza i wobec samego siebie, z powodu zawodu sprawianego partnerce, postrzeganiu tego jako punktu wstydu lub też brak informacji, gdzie można bezpiecznie i skutecznie zgłosić się do lekarza. Nie warto – dobry lekarz po prostu skieruje pacjenta na badania pozwalające na stwierdzenie przyczyn dolegliwości i pomoże się ich pozbyć dzięki zastosowaniu terapii dobranej do konkretnej osoby.